Ritverslag midweek Vogezen

Datum: 27-08-2019


Ritverslag midweek Vogezen

Midweek Vogezen


Op woensdag 21 augustus vertrokken Joop, Gerard, Martijn, Harm en ik naar het dorpje Fresse, gelegen in de Franse Vogezen voor een midweekse fietsvakantie, om daarvan op zondag 25 augustus weer  terug te keren.

Het was een initiatief van Gerard, gedragen door met name Joop en Harm. Martijn en ik sloten pas aan na veel wikken en wegen. De reden daarvoor laat zich raden. De eerste drie zijn redelijke tot goede klimmers en de laatste twee slechte tot matige, zeker in een gebergte als de Vogezen. Deze midweek bevestigde het vorenstaande.

 

Op woensdag in de namiddag werden we uiterst welkom ontvangen door het Nederlands echtpaar dat het B&B bestierden in het 750 inwoners tellende dorpje Fresse. We genoten van een drankje en de eigengemaakte maaltijd van gastvrouwe Mechteld. Rond de klok van 10 uur lagen we al plat, want op donderdag stond er een zware kluif op het programma en de verwachting was dat het heet zou worden. Na een goed ontbijt vertrokken we om 09.00 uur voor een 115 km lange klimtocht, waarvan de uit de tour bekende Ballon d’Alsace deel uitmaakte. Deze twaalf kilometer lange uiterst stevige klim lag al op het begin van de route. Het voordeel daarvan was dat we er redelijk fris aan begonnen, maar het nadeel was dat er nog 80 km “ellende” achter aan kwam. Na een drietal kilometers klimwerk kreeg Martijn liesproblemen en besloot huiswaarts te keren. Harm was als eerste boven, gevolgd door Joop en Gerard en daarna door mij. Boven dronken we een heerlijk glas cola, genoten we van het adembenemende uitzicht en stortten we ons in het 12 km verderop  gelegen dal. Dat werd een fascinerende afdaling over goede en overzichtelijke wegen, waarbij de teller geregeld de 70 aangaf. Na een 80 km aten we in een dorpje een broodje, waarna we aan de laatste 35 km begonnen. Op dat moment was bij mij en stilaan ook bij Gerard de pijp aardig aan het leegraken. Toen we vlak bij huis ook nog een lastige klim van 4 km voor de kiezen kregen zag ik de wirrult stilaan vur  unne krentenbol aan. Ik kan me niet heugen dat ik ooit zo kapot ben geweest en bij Gerard zag het er niet veel beter uit. Na goed overleg met mezelf besloot ik het fietsen van de tweede dag te laten voor wat het was en een recuperatiedag in te lassen. Na andermaal een heerlijke maaltijd en een drankje lag iedereen om 10.00 uur al te bed.

De volgende dag stond immers de Planche des Belles Filles, een 1148 hoge berg, op het menu. Joop, Gerard en Harm vertrokken om 09.00 uur voor deze 75 km lange tocht. Martijn zou een eigen rondje rijden en ik zou een flinke wandeling gaan maken. Ik zat nog na te tafelen met een huisgenote toen Martijn al na een half uurtje terug kwam met de mededeling dat de blessure aan de lies te heftig was om te fietsen. We besloten samen te gaan wandelen. Ondertussen hielden we contact met de rest en besloten met z’n allen te gaan eten boven op genoemde berg. Martijn en ik met de auto en de rest natuurlijk op de fiets. Dat was nog taaie kost want deze niet zo lange maar wel hele steile berg liet zich niet zomaar bedwingen. Toch kwamen ze alle drie redelijk fris boven aan. Ze werden nog wel voorbij gestoken door een vijftal bravoure jongens uit Amsterdam die verrekes hard konden fietsen. Martijn en ik reden met de auto terug naar huis en de rest maakte zich op voor de rest van de tocht. We waren nog niet thuis of Joop belde ons met de mededeling dat hij zijn peperdure dubbelwandige bidon boven op de berg had laten liggen. Hij had deze aan het begin van de vakantie moeten aanschaffen voor een astronomisch hoog bedrag omdat hij dacht dat hij zijn eigen bidon was vergeten. Natuurlijk had Rita die keurig bij zijn bagage gedaan. Het verzoek was of wij dat ding met de auto wilden ophalen. Natuurlijk konden we dat verzoek niet negeren, maar door dat 35 km lange ritje bovenop de enorme aanschafprijs, werd het langzamerhand een wel hele dure bidon. De avond werd reuze gezellig en de maaltijd was onverminderd goed. Toen we die avond een bosuil hoorden roepen, besloot ik mijn vogelapp te openen en liet daarop ook het geluid van een bosuil horen, in de hoop en de verwachting dat de echte uil op ons terras zou landen. Niets was minder waar en ook na herhaalde pogingen bleef het beestje zitten waar hij zat. Dan maar te bed voor de derde en laatste door Joop uitgezette tocht over 75 km.

Martijn en ik kozen voor een afgeslankte versie en de rest voor de volle mep. Wij waren redelijk snel weer terug en besloten net als de dag eerder weer met de auto op zoek te gaan naar de rest en een eetgelegenheid te zoeken. Dat werd uiteindelijk een supermarkt, want de rest was gesloten. Daarna restte voor onze drie helden nog een afsluitende loodzware klim, gevolgd door een korte afdaling naar huis. Martijn en ik besloten de rest met de auto te volgen, teneinde nog van nut te kunnen zijn bij eventuele pech. Dat laatste was niet nodig, maar we waren wel getuige van een ongelooflijk staaltje klimwerk van Harm, Joop en Gerard. Na nog een heerlijke maaltijd, een afsluitend drankje, een goede nachtrust en een lekker ontbijt vertrokken we zondagochtend weer naar huis. Rond half vier in de middag waren we weer veilig thuis. Het was een zeer geslaagd fietsweekend met schitterende door Joop uitgezette tochten in een al even schitterende omgeving. Voor Harm, Joop en Gerard waren de forse klimmen goed tot redelijk goed te doen, maar voor Martijn en mij was het toch iets te hoog gegrepen. Dat wil overigens niet zeggen dat wij ons niet goed hebben vermaakt. Integendeel: het was in alle opzichten een fantastische week.

 Wat er voor mij nog het meeste uitsprong was de bijzonder aangename sfeer waarin we vijf dagen lang met elkaar zijn omgegaan. Een onvertogen woord heb ik niet horen vallen, of het moet het commentaar op mijn eindeloos gesnurkt zijn geweest.

Ik bedank Joop voor de foutloze organisatie en de rest van de mannen voor hun aangenaam gezelschap en hun inzet. We gaan zien of dit festijn volgend jaar een vervolg krijgt, in welke vorm dan ook.

Zondag fietsen we het rondje Brakel over een afstand  van 100 km met een vertrek om 08.00 uur.