Ritverslag 23-08-20

Ritverslag 23-08-20

Son 


En weer valt mij de eer te beurt om een ritverslag te schrijven en dat is goed nieuws. Niet omdat ik het verslag schrijf, maar omdat we weer met 10 man waren.

 

Afgelopen donderdag waren we zelfs met 12 man.

Dat heuglijke feit moest natuurlijk gevierd worden, ditmaal bij Kerkzicht.

Zelf was ik om 22.30 uur weer thuis, maar ik hoorde van Maarten dat het daarna nog lang onrustig was geweest. De escapades van de afgelopen weken hangen voornamelijk samen met het oneindig mooie terrasweer op onder meer de donderdagen en de zondagen. We zijn nog een keer bij Kees uitgenodigd en dan is het afgelopen met de pret. Het is best wel wat veel geweest, maar het was telkens wel heel erg gezellig en rare dingen zijn er niet gebeurd voor zover ik weet. Iedereen is nog steeds bij zijn eigen vrouw. Bovendien zegt het ook veel over onze goede onderlinge band.

 

Vandaag stond het rondje Son en Breugel op het menu. Er stond een heel vervelende en harde westenwind, die het maakte dat we - zeker voor de pauze- allemaal flink “tussen de burries” moesten. Niet alleen op kop maar ook daar achter. Sommigen van ons, zoals Alfred, kicken op harde wind tegen, maar als het aan mij lag hebben we altijd wind mee. Maar helaas, zo werkt het niet in het leven. Het is en blijft “halen en brengen”. Joop had het rondje iets aangepast en ook voor een andere pauzeplaats gekozen. Dit keer zaten we op een winderig terras van een café-restaurant in het wat saaie centrum van Son en Breugel. De ober was wat knorrig, maar werkte pijlsnel. Verder was het gebak meer dan gemiddeld lekker en dat is ook wat waard. Het feit dat het waaide was de beste man natuurlijk niet aan te rekenen. Ik sluit niet uit dat we daar nog eens “op de klep vallen”.

Na de pauze begon het meteen wat te miezeren en werd het ook gelijk heel fris. Dus moesten de regenjasjes voor de dag komen. Dat geeft altijd een hoop gedoe, want de praktijk leert dat die dingen binnen een paar kilometer weer uit gaan omdat ze veel te warm zijn. Zo ook vandaag.

Gelukkig hadden we Kees er niet bij, want die presteerde het wel eens om tijdens een tocht 6 tot 7 keer da rein regenjasje aan en uit te doen. Dan hebben we het nog niet eens over de keren dat hij dan als gevolg van de regen moest pissen. Die twee activiteiten liepen nooit synchroon, dus was het niet gek als je ooit eens tegen de avond thuis was. Mogen we nu toch nog komen Kees?

De terugweg ging onder meer over een voor ons nieuw fietspad ergens tussen Son, Best en Boskant/Rooi. Even later kwamen we weer op de oude weg uit. Toen was het nog maar even “tikken” voor we weer in Nuland waren.

Op het laatst werd er trouwens nog stevig door gekacheld, maar geklaagd werd er niet. Net geen 100 km gereden tegen een gemiddelde van 30 p/u. Niet slecht voor een stelletje ouw knoepers.

 

Ik bedank Joop voor de mooie tocht en de rest voor hun sportieve kameraadschap en gezellige klets.

Zondag staat het rondje Brakel op het programma.

Dit mooie rondje is 100 km lang en we vertrekken om 08.00 uur. Ik hoop ook op veel belangstelling op dinsdag en donderdag.