Ritverslag 01-03-20

Ritverslag 01-03-20

Ondanks dat een aantal van ons gedurende de winterperiode in meer of mindere mate heeft doorgefietst, voelt de fietsinzegening bij pastoor Jansen in Dinther toch altijd weer als de nieuwe start van het wegseizoen. 

 

De voorspellingen waren niet denderend (heel veel wind en nogal wat regen) maar toch waren we met 13 leden present. 

 

De pastoor hield traditiegetrouw weer een actueel wielerpraatje, waarbij hij de Omloop van het Nieuwsblad en de door een fietsclub uit Uden in gang gezette soap rond een fietsinzegening in ons eigen Nuland aan de orde stelde. 

Dit laatste leverde ons nog een extra warm welkom op van de pastoor en de organisatie. Het was er weer ouderwets gezellig en druk in de pastorie waar net als de voorgaande 14 jaar koffie en peperkoek op ons stond te wachten. 

We zagen er weer veel oude bekenden uit de omliggende dorpen die net als wij stonden te popelen om weer te kunnen gaan fietsen. 

Na de royale zegen van de pastoor en de traditionele spreuk uit de bijbel was het dan eindelijk zover. 

We lieten enigszins oneerbiedig het door de Kachelders uitgezette rondje links liggen en kozen voor een door Joop uitgezet rondje. Gelet op het gedrang en de heel harde wind was dit toch een goede keuze. We gingen nogal voortvarend van start en toen we het viaduct over het kanaal bij Heeswijk beklommen moest ik toch al aardig op mijn adem trappen. 

Op dat moment gaf ik bij Joop al aan: “Vandaag gaan er slachtoffers vallen”. En krek zo was het. Het verschil tussen degenen die de hele winter hebben doorgefietst en de rest was te groot, zeker omdat het rijden in een waaier lang niet overal kon. Het werd ongewild een uitputtingsslag die leidde tot het nodige gemopper aan het einde van de tocht. Ik ben er van overtuigd dat er niemand op uit is geweest om een ander in de vernieling te rijden, maar als de benen goed zijn en je ziet niet altijd wat er achter je gebeurt dan kan het gebeuren dat je sommige signalen mist. Van de andere kant was het zo dat iedereen nog kon praten en dan geldt de door Henk Schuurmans veel gememoreerde regel “Es ge nog kunt proate, dan bende nog nie muug.” 

Al met al reden we een prachtig rondje dat ons bracht in Webbus, Eerde, Schijndel, Olland, Boskant, Nijnsel, Zijtaart, Keldonk, Erp, Mariaheide, Vorstenbosch, Loosbroek en Vinkel. 

Thuisgekomen zat ik aan de 78 kilometer. Omdat Joop dinsdag jarig is (59 jaar alweer) werden we bij hem en Rita uitgenodigd voor een drankje. Dat werd nog een gezellig uurtje waarbij we nog uitgebreid hebben teruggeblikt op de tocht van de ochtend. 

We kwamen daarbij tot de conclusie dat de openingstocht bijna elk jaar tot wel wat gegrom en gebrom leidt, maar dat dit de komende week of weken heel snel verstomd. 

 

Zondag rijden we een rondje Boekel over een afstand van 80 kilometer. We vertrekken om 08.30 uur. 

Aansluitend zijn we welkom bij Alfred in verband met zijn zestigste verjaardag.