Eigen tocht Herperduin
Datum: 29-01-2012
Eigen tocht Herperduin
Lees net dat Arthur aan zijn ‘testiekels’ is geopereerd en hoorde van Bert dat André problemen had met plassen. Klinkt allebei pijnlijk en onheilspellend maar hoop dat beiden snel weer terug zijn in het peloton.
Was ik vorige week nog verdrietig over het aantal deelnemers, nu was het deze week weer wat drukker aan de kiosk. Met zijn 8-en vertrokken we richting de Geffense Bosjes (in Heesch sloten Peter Leeijen en Nigel nog aan). Ter hoogte van het Jodenkerkhof te Geffen koos Bert zijn eigen pad met zijn dunne bandjes. In de verte zagen we nog net dat hij gezelschap kreeg van ‘Sala’. Tezamen reden zij naar de Vorstengrafdonk. Daar kreeg Bert te horen dat Sala deel ging nemen aan een wedstrijdje. Bert die blij was weer op de benen te zijn na een straffe verkoudheid liet de wedstrijd voor wat het was en had daarna als de “eenzame fietser” (van Boudewijn de Groot) nog 65 kilometers afgeraffeld.
Dat was toch net nog 10 km meer als Kees en Alfred die we op Herperduin kwijt waren geraakt. Op hun beurt waren die twee vervolgens de weg kwijt geraakt. Het probleem zat hem in de tocht van de Osse MTB-club die toch vandaag werd gehouden. In de TEP stond deze tocht voor gisteren op het programma, vandaar ook dat wij hem niet zouden fietsen. Ter hoogte van Tuincentrum Den Hof bleek echter dat we hun route aan het doorkruisen waren. Even hebben we aangesloten om vervolgens ook nog vastgelegd te worden op de foto. Om te voorkomen dat we als zwartrijders benoemd zouden worden kozen wat later weer ons eigen pad.
Dat bleek echter niet eenvoudig want regelmatig kwamen we ongewild weer op het parcours terecht. Dan merk je pas dat in zo’n tocht nagenoeg elk paadje van Herperduin wordt opgenomen. Ergens ging het mis en raakten we Alfred en Kees definitief kwijt. Ook toen we bij de tweede lekke band nog een kleine 10 minuutjes gewacht hadden hebben we ze niet meer gezien. Later bleek dat zij via een omweg (door Schaijk) huiswaarts waren gekeerd.
Bij die laatste ‘bandreparatie’ ontdekte Maarten ook dat al zijn 14 spaken in zijn achterwiel los zaten. Hij probeerde nog even zijn wiel in de wilgen te hangen/gooien maar toen dat niet lukte heeft hij slingerend en wel de tocht voortgezet. Ter hoogte van de Molengraaf koos hij er toch voor om de ATB thuis neer te zetten en in te ruilen voor zijn Mercedes.
Want Kees had ons nog uitgenodigd voor een bakkie koffie en een lekker biertje. Bert was natuurlijk ook weer aangesloten en na het bekende gezever gingen we weer huiswaarts. Volgende week de tocht van Schaijk, als de kou die beloofd wordt kunnen hebben vertrekken we om 08.00 uur met Maar, Wout, Nigel en Alfred als chauffeur.
Terug naar het verslagen overzicht
Vorige pagina
