Datum: 03-07-2017

Maasdijkentocht

Sinds heel lange tijd hadden we weer eens regen onderweg. Het miezerde al wat bij ons vertrek en tussen pakweg Niftrik en pauzeplaats Moeke Mooren in Appeltern werden we toch nog aardig nat. Gelukkig was het niet koud zodat het weer geen weerslag op ons humeur kreeg. We waren met slechts 8 man, maar ook dat gegeven kreeg onze goede zin er niet onder. Het tegendeel was het geval, want we hebben echt heerlijk gefietst in een gelijkmatig tempo. Gebuurt werd er volop en het belangrijkste gespreksonderwerp was de komende zomervakantie. Een klein nadeel van met een even aantal mensen te fietsen is dat je maar de helft van de leden naast je krijgt. Maar ook dat nadeel was gisteren te verwaarlozen, want de koppels hadden elkaar kennelijk genoeg te vertellen tijdens onze toch nog 110 kilometers lange tocht. Met die tien kilometer extra vielen we net in de bonusregeling. Voor degene die het niet weten, houdt die het volgende in: indien de kilometers die op het programma staan met tien procent of meer worden overschreden, mag het feitelijk aantal gereden kilometers bij de stand voor het kilometerklassement worden geteld. De Maasdijkentocht voert ons - anders dan bij de Waaldijkentocht het geval is - vrijwel continue langs de oevers van de rivier. Alleen de weg er heen en terug gaat door de polder. Het feit dat de ooievaar weer helemaal terug is in het Nederlandse polderlandschap werd ook gisteren weer bevestigd. Op steeds meer plekken zie je de ooievaarsnesten op hoge palen en in elektriciteitsmasten en ook in de weilanden worden ze steeds meer zichtbaar. Het blijft een fascinerend gezicht. Als ik zo aan het afdwalen ben, dan weet je al dat er gisteren weinig spectaculairs gebeurde. Prettig voor Wout was wel dat hij gisteren in de eigenaar van Moeke Mooren (unne zevertinus urste klas trouwens) een Gelderse kompaan had in de strijd tegen de Brabanders. Samen voerden ze het hoogste woord en wij lieten het er maar bij in de wetenschap dat tegen zoveel gezever geen enkel kruid is gewassen. Alfred deed bij Dreumel nog een verwoede poging om een klappaaltje uit de grond te rijden, maar zijn poging bleef vruchteloos. Gelukkig was er geen schade. Hoe anders ging het zaterdag met Alejandro Valverde. Deze fantastische renner ging keihard onderuit in de tijdrit en moest zwaar geblesseerd de ronde verlaten. Hiermee is de tour een van haar smaakmakers kwijt. De wind kwam gisteren voornamelijk uit het westen en dat maakte dat we het voor de pauze relatief gemakkelijk hadden. Na de pauze leek de wind wat te zijn geluwd en zelfs wat te zijn gedraaid, waardoor het nadeel erg meeviel. Net als vorige week tijdens ons fietsweekend hadden we dus andermaal geluk met de wind. We zullen het wel ergens aan hebben verdiend. Vreemd was nog wel gisteren dat bij iedereen in het geheugen stond gegrift dat de Maasdijkentocht zoals wij die altijd rijden 100 kilometers lang is en niet 110 kilometers. Een verklaring daarvoor kan ik niet geven, anders dan dat er in Gelderland wel meer rare dingen gebeuren. Volgende week staat het rondje Heusden op het programma. De tocht door het land van Marianne Vos (Babyloniënbroek en revaliderend van een sleutelbeenbreuk) is 100 kilometers lang en het vertrek is als vanouds 08.00 uur. Denk je nog aan de opgave voor de tijdrit of eventueel de afmelding daarvoor.? We hebben al 11 deelnemers, dus dat gaat goed.



Terug naar nieuwsoverzicht
Vorige pagina

Deze website is gerealiseerd door: DigiFactory Webworks
Fietsweekend 2017 Fietsweekend 2017